Πολιτικό Δελτίο

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ στο βασικό της θέμα αναφέρει: «Το πρωτοφανές “πακέτο” στήριξης που ενέκρινε το Eurogroup, έπειτα από μια μαραθώνια συνεδρίαση, ελπίζεται ότι αυτή τη φορά θα αποδειχθεί αρκετό για να βγάλει την Ελλάδα από το αδιέξοδο και να αποκαταστήσει τη σταθερότητα στην Ευρωζώνη, κάτι που θα φανεί μέσα στους επόμενους μήνες. Είναι βέβαιο, πάντως, ότι οδηγεί σε μια δραστική μείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους κατά 107 δισ. ευρώ, αλλά και σε εποχή ασφυκτικής εποπτείας από τους δανειστές. Ωστόσο, υπάρχουν και οι αβεβαιότητες, η σημαντικότερη από τις οποίες είναι ότι και το νέο “πακέτο” κινείται με μικρές παραλλαγές στο πλαίσιο της “συνταγής” του πρώτου προγράμματος, δεν περιέχει δηλαδή τα στοιχεία εκείνα που θα διασφαλίσουν την ταχύτατη έξοδο της χώρας από την ύφεση. Τη “συνταγή” δηλαδή που η ίδια η τρόικα αναγνώρισε χθες στις Βρυξέλλες πως θα οδηγήσει σε μια αθροιστική υποχώρηση του ΑΕΠ 17% για την περίοδο 2009-2012».

Η ΗΜΕΡΗΣΙΑ στο δικό της βασικό θέμα σημειώνει: «Συμφωνία-σταθμός στο Eurogroup- Ανάσα για την οικονομία. Πρωτοφανής στήριξη με πακέτο πάνω από 237 δισ.- Ανάχωμα στη χρεοκοπία. —Δάνειο 130 δισ. και διαγραφή χρέους ύψους 107 δισ. —Αποφεύγεται η άτακτη χρεοκοπία —Στόχος η επανεκκίνηση της οικονομίας». Και προσθέτει: «Εντός δύο μηνών πρέπει να διασφαλισθεί με νόμο ότι απόλυτη προτεραιότητα θα δίνεται στην εξόφληση του χρέους, ρύθμιση η οποία από το 2013 θα ενσωματωθεί και στο Σύνταγμα. Στον ειδικό λογαριασμό θα προκαταβάλλεται το ποσό που αναλογεί στην εξυπηρέτηση του χρέους για το επόμενο τρίμηνο κάθε φορά».

Το ΚΕΡΔΟΣ στο βασικό του θέμα επισημαίνει: «Σε αγώνα δρόμου εννέα ημερών καλείται να επιδοθεί η κυβέρνηση, προκειμένου να προλάβει να ολοκληρώσει έως τις 29 Φεβρουαρίου τις προαπαιτούμενες ενέργειες για την οριστική υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης, μετά τη συμφωνία της Τρίτης. Την κατάθεση του νομοσχεδίου για την αναδιάρθρωση των επικουρικών ασφαλιστικών ταμείων και τη μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης ακολουθούν άμεσα η κατάθεση του νομικού πλαισίου του PSI και του εφαρμοστικού νόμου, που περιλαμβάνει τα δημοσιονομικά και ασφαλιστικά μέτρα και την αναλυτική τροποποίηση του προϋπολογισμού του 2012».

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ στο δικό της βασικό θέμα γράφει: «Διευρύνονται οι απώλειες για τις τράπεζες μετά την προχθεσινή συμφωνία στο Eurogroup για μεγαλύτερη συμμετοχή των ιδιωτών στο “κούρεμα” των ομολόγων (PSI) στο 53,5%, έναντι αρχικής πρόβλεψης για 50%. Τα επιτελεία των τραπεζών μετρούν τις επιπτώσεις συνυπολογίζοντας και την απομείωση των δανείων που έχουν δοθεί σε ΔΕΚΟ καθώς και την εφαρμογή πιο αυστηρών κριτηρίων για τον προσδιορισμό των επισφαλειών, που θέτει η μελέτη της BlackRock. Ο υπουργός Οικονομικών κ. Ευ. Βενιζέλος σημείωσε ότι τα κεφάλαια που θα είναι διαθέσιμα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα ανέλθουν στα 50 δισ. ευρώ, έναντι 40 δισ. ευρώ που αρχικά είχαν υπολογιστεί. Τα υπόλοιπα ομόλογα θα ανταλλαγούν με νέους τίτλους λήξης έως το 2042. Για τα ομόλογα που λήγουν έως το 2015 προσφέρεται επιτόκιο 2%, για όσα λήγουν έως το 2021, 3% και για τα μετά το 2021, 4,3%. Το μεσοσταθμικό επιτόκιο διαμορφώνεται στο 3,65%. Τα νέα ομόλογα θα περιλαμβάνουν ρήτρα ανάπτυξης, η οποία θα προσφέρει επιπλέον απόδοση στην περίπτωση που η ανάπτυξη του ΑΕΠ ξεπεράσει ένα προκαθορισμένο όριο. Η δημόσια πρόταση για την ανταλλαγή αναμένεται να γίνει την Παρασκευή».

Η ΕΞΠΡΕΣ στο βασικό της θέμα αναφέρει: «Η στήριξη της Ελλάδας από τις χώρες της Ευρωζώνης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν εξαντλείται με τη χρηματοδότηση των 130 δισ. ευρώ. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος ανακοίνωσε χθες ότι οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών δεσμεύτηκαν για συνεχή στήριξη της Ελλάδας για όσο καιρό κριθεί αναγκαίο και μετά την 1.1.2015, μέχρι η χώρα μας να επανέλθει στις αγορές. Ο υπουργός τόνισε ότι το νέο πακέτο στήριξης φέρνει ακόμα πιο αυστηρούς μηχανισμούς ελέγχου για την υλοποίηση του μνημονίου και την αποπληρωμή του δανείου. Πρόκειται για τον δημοσιονομικό κανόνα που θα δίνει προτεραιότητα στην αποπληρωμή του χρέους και τη δημιουργία ειδικού λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος, που θα αφορά την αποπληρωμή του χρέους. Στον λογαριασμό θα εντάσσονται τα κεφάλαια του νέου δανείου (130 δισ. ευρώ), αλλά και τα έσοδα από αποκρατικοποιήσεις ή από φορολογικές πηγές. Ο Ευ. Βενιζέλος εκτίμησε ότι η Ελλάδα δεν θα κινδυνεύσει από μια ενδεχόμενη τοποθέτηση της χώρας σε κατάσταση πτώχευσης (selective default) από τους οίκους αξιολόγησης μέχρι την ανταλλαγή των ομολόγων. “Υπάρχει πλήρης μηχανισμός κάλυψης των αναγκών ρευστότητας”, τόνισε ο υπουργός».

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ στο βασικό θέμα της γράφει: «Με μία ιστορική συμφωνία, που επετεύχθη χθες τα ξημερώματα στο Eurogroup, η Ελλάδα εξασφάλισε τη διαγραφή χρέους 107 δισ. ευρώ και ένα νέο πακέτο βοήθειας 130 δισ. Με τη συμφωνία, απομακρύνεται το ενδεχόμενο μιας ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας και εξασφαλίζεται ο αναγκαίος χρόνος για τη σταθεροποίηση της οικονομίας. Ταυτόχρονα, όμως, και προκειμένου να καταστεί το χρέος βιώσιμο, η Ελλάδα πρέπει να υλοποιήσει χωρίς την παραμικρή παρέκκλιση τις διαρθρωτικές αλλαγές για τις οποίες έχει δεσμευθεί και να επιτύχει φιλόδοξους δημοσιονομικούς στόχους. Προς την κατεύθυνση αυτή η συμφωνία προβλέπει τη συγκρότηση ειδικού λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος, που θα παρακολουθείται από την τρόικα, μέσω του οποίου θα εξυπηρετούνται κατά προτεραιότητα το δημόσιο χρέος και οι οφειλές του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Στον λογαριασμό αυτό θα κατευθύνονται και δημόσια έσοδα, από το 2013, όταν η χώρα θα έχει πρωτογενές πλεόνασμα. Χθες, κατετέθη προς ψήφιση στη Βουλή το νομοσχέδιο για την αναδιάρθρωση του χρέους, που προβλέπει την εισαγωγή ρήτρας υποχρεωτικής συμμετοχής στο ‘‘κούρεμα’’. Από αυτό δεν εξαιρούνται τα φυσικά πρόσωπα, για τα οποία ωστόσο θα υπάρξει τρόπος αποζημίωσης σε μεταγενέστερο χρόνο. Επίσης, κατετέθησαν νομοσχέδιο και συμπληρωματικός προϋπολογισμός, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη μείωση των συντάξεων και περικοπές στις δημόσιες δαπάνες».

Το ΕΘΝΟΣ στο βασικό του θέμα αναφέρει: «Χιλιάδες επενδυτές, που είναι κάτοχοι ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου, θα χάσουν τις οικονομίες τους. Πρόκειται για 11.000 φυσικά πρόσωπα. Η συνολική αξία των τίτλων τους υπολογίζεται σε 5,5 με 6 δισ. ευρώ. Το “κούρεμα” θα γίνει με την υλοποίηση του PSI. Το γεγονός επιβεβαιώθηκε από τον υπουργό Οικονομικών Ευ. Βενιζέλο».

Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ στο δικό του βασικό θέμα σημειώνει: «Τα ψιλά γράμματα και τα χοντρά λάθη του νέου πακέτου βοήθειας. 3 γκρίζες ζώνες στη συμφωνία “διάσωσης”». Και προσθέτει: «1. Κουρεύουν το χρέος 107 δισ. ευρώ και συγχρόνως ζητάνε 33 δισ. ευρώ από τους Έλληνες πολίτες μέσα σε 3 χρόνια. 2. Ανέφικτος στόχος η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 3,6 δισ. ευρώ το 2013, ενώ το 2011 είχαμε πρωτογενές έλλειμμα 5 δισ. ευρώ! 3. Προβλέπουν με το… έτσι θέλω ανάπτυξη από το 2013, ενώ νομοθετούν περικοπές εισοδημάτων και αυξήσεις φόρων».

Τα ΝΕΑ στο βασικό τους θέμα γράφουν: «Την επιστροφή των καταθέσεων που αποσύρθηκαν τα τελευταία χρόνια από τις ελληνικές τράπεζες ζήτησε χθες ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος, ύστερα από τη συμφωνία στο Eurogroup που ισχυροποιεί τη θέση της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Όπως ανέφερε, ποσόν 16 δισ. ευρώ έχει μεταφερθεί στο εξωτερικό, κυρίως στη Βρετανία. Σημειώνεται ότι ο Ευ. Βενιζέλος είπε ευθέως ότι οι Αρχές γνωρίζουν ποιοι προχώρησαν στην εξαγωγή των καταθέσεών τους».

Η ΕΣΤΙΑ στο βασικό της θέμα καταλήγει: «Με την αδράνειά τους, οι Έλληνες πολιτικοί κατέστησαν την Ελλάδα ουραγό της Ευρώπης στην ανταγωνιστικότητα, στην παραγωγικότητα, στην πρόοδο, στην καινοτομία, στην δημιουργία θέσεων απασχολήσεως, σε όλα. Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι έτσι δεν είναι δυνατόν να ανακάμψη η οικονομία μας. Απαιτούνται βαθειές τομές, οι οποίες πρέπει να αρχίσουν από τη δημόσια διοίκηση που λειτουργεί ως τροχοπέδη. Και αυτές ακριβώς τις αλλαγές επιβάλλει το νέο μνημόνιο, το οποίο δεσμεύθηκαν να εφαρμόσουν τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας. Το δε γεγονός ότι αυτή τη φορά θα υπάρξη περισσότερη συνδρομή και στενώτερος έλεγχος εκ μέρους των ευρωπαϊκών υπηρεσιών, είναι και αυτό θετικό. Διότι έτσι θα εξασφαλισθή καλύτερα η επιτυχία του προγράμματος. Η ευκαιρία είναι μεγάλη, αρκεί να την πιστέψουμε και να την αξιοποιήσουμε. Η χώρα μπορεί όντως να απογειωθή».

Αρθρογραφία

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ στο κύριο άρθρο της με τίτλο «Έμπειροι και σοβαροί»,αναφέρει: «Αν η Ελλάδα ήταν μία κανονική χώρα με ένα κράτος που λειτουργεί, οι άμεσες εκλογές θα ήταν μια αναγκαία και ενδεχομένως σοφή λύση. Δεν είμαστε μία κανονική χώρα αυτή την στιγμή και το κράτος μας έχει σταματήσει να λειτουργεί. Παρ’ όλα αυτά, εκλογές θα γίνουν την άνοιξη και η θέληση της πλειοψηφίας πρέπει να εκφρασθεί στις κάλπες. Το κρίσιμο και μεγάλο ερώτημα είναι κατά πόσον θα μπορούσε ο κ. Παπαδήμος με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ να αναθέσει σε συγκεκριμένα άτομα κοινής αποδοχής και ειδικές ομάδες εργασίας ορισμένες κρίσιμες μεταρρυθμίσεις που η χώρα χρειάζεται άμεσα, άσχετα από τις δανειακές της υποχρεώσεις ή το ποιος βρίσκεται στην εξουσία. Να συμφωνήσουν, δηλαδή, τα δύο μεγάλα κόμματα μαζί με τον κ. Παπαδήμο πως ακόμη και κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, κάποιοι έμπειροι και σοβαροί άνθρωποι θα προχωρούν όσα πρέπει να έχουν γίνει μέχρι τον Ιούνιο. Αν δεν συμβεί αυτό, και με δεδομένη την παράλυση του κρατικού μηχανισμού, την ένταση της προεκλογικής περιόδου και την περίοδο προσαρμογής της νέας κυβέρνησης, το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό όσο και αναμενόμενο».

Το Ηλεκτρονικό ΒΗΜΑ στο κύριο άρθρο του με τίτλο «Πραγματική ευκαιρία», σημειώνει: «Ουδείς ισχυρίζεται ότι η σύνοδος του Eurogroup έλυσε το ελληνικό οικονομικό πρόβλημα. Ωστόσο, μπορεί να υποστηριχθεί βάσιμα ότι τα ξημερώματα της Τρίτης έγινε ένα σημαντικό βήμα προόδου και κυρίως ετέθησαν οι βάσεις για την αντιμετώπισή του. Η συμφωνία προσφέρει μια αξιοπρεπή λύση για το χρέος, δίνει ένα δώρο χρόνου στη χώρα μας, απομακρύνει το ενδεχόμενο της άτακτης χρεοκοπίας και απαλλάσσει την Ελλάδα από την άμεση απειλή εξόδου από την ευρωζώνη. Πέραν πάσης αμφιβολίας, η διαπραγμάτευση ήταν σκληρή, αλλά για πρώτη φορά καλά οργανωμένη και σχεδιασμένη στις λεπτομέρειές της. Και αξίζουν εύσημα σε όσους συνέβαλαν σε αυτή. Η Ελλάδα έχει πια μια πραγματική ευκαιρία διάσωσης και ανασυγκρότησης. Είναι πλέον ζήτημα της διεθνούς οικονομικής κοινότητας να ανταποκριθεί χωρίς προσκόμματα ή άλλα εμπόδια στη συμφωνία των Βρυξελλών και κυρίως της ελληνικής κυβέρνησης να εφαρμόσει με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα τα συμφωνηθέντα. Αν ικανοποιηθούν οι παραπάνω προϋποθέσεις, τότε όντως θα μπορούμε να ελπίζουμε ότι η ελληνική οικονομία θα βγει αναγεννημένη από την κρίση».

Το ΕΘΝΟΣ στο κύριο άρθρο του με τίτλο «Μετά τη συμφωνία» καταλήγει: «Τώρα που ο κίνδυνος της χρεοκοπίας δεν αποτελεί άμεση απειλή για τη χώρα, θα πρέπει οι κυβερνώντες να ασχοληθούν μεθοδικά και για την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του ευνοϊκού για τη χώρα μας διεθνούς περιβάλλοντος που έχει διαμορφωθεί τον τελευταίο καιρό. Όπως είναι, για παράδειγμα, η συμπάθεια που προσλαμβάνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις για τον δεινά δοκιμαζόμενο εδώ και δύο χρόνια ελληνικό λαό. Εκείνο, όμως, που κυρίως θα πρέπει να επιδιωχθεί είναι η ενίσχυση της προσπάθειας για στροφή στην ανάπτυξη, που ήδη έχει πάρει επίσημο χαρακτήρα με την υπογραφή της σχετικής πρότασης από 12 Ευρωπαίους ηγέτες, με επικεφαλής τους πρωθυπουργούς της Ιταλίας και της Βρετανίας. Γιατί εκείνο που όλοι πλέον αντιλαμβανόμαστε είναι ότι ο μοναδικός τρόπος για να ξεπεράσουμε την κρίση είναι να βγούμε από την ύφεση και να περάσουμε επιτέλους σε φάση ανάπτυξης. Η Ευρώπη έχει αλλάξει πολύ σε σχέση με το 2010. Μπορεί η δική μας θέση να έχει επιδεινωθεί δραματικά, αλλά οι συνθήκες που πλέον έχουν διαμορφωθεί είναι αναμφισβήτητα ευνοϊκές για μας. Και οφείλουμε να τις αξιοποιήσουμε».

Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ στο δικό του κύριο άρθρο με τίτλο «Ζητείται θαύμα»αναφέρει: «Είναι προφανές ότι, με τη συμφωνία για τη νέα δανειακή σύμβαση και το “πράσινο φως” για τη διαδικασία ανταλλαγής ομολόγων (PSI) προκειμένου το ελληνικό χρέος να καταστεί βιώσιμο, εξασφαλίστηκε η διάσωση της χώρας και αποφεύχθηκε η χρεοκοπία- τουλάχιστον προς το παρόν. Ακόμα πιο φανερό είναι, όμως, ότι και το νέο πακέτο βοήθειας που εγκρίθηκε δεν πρόκειται να προχωρήσει εφόσον συνεχίζεται η πολιτική ακραίας λιτότητας, η οποία έχει βυθίσει τη χώρα σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης, έχει εκτοξεύσει την ανεργία σε πρωτοφανή ύψη, έχει μειώσει δραματικά τα εισοδήματα εργαζομένων και συνταξιούχων και έχει νεκρώσει την αγορά». Και καταλήγει: «Είναι χαρακτηριστικό ότι κυβέρνηση και Τρόικα ανέμεναν πως η ύφεση θα περιοριζόταν φέτος στο 2,8% από 5,5% το 2011, αλλά μετά την αναθεώρηση των εκτιμήσεων η ύφεση προβλέπεται τώρα ότι θα κυμανθεί στο 4%-5%. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, η εφαρμογή των νέων δημοσιονομικών, φοροεισπρακτικών μέτρων θα προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερη ύφεση και θα εκτροχιάσει ξανά τον Προϋπολογισμό, με συνέπεια το έλλειμμα να παραμείνει πάνω από το 9% του ΑΕΠ. Με τις συνθήκες αυτές, το σίγουρο είναι ότι ζητείται ένα ακόμα ελληνικό θαύμα, το οποίο συνίσταται στην προώθηση ενός νέου μίγματος οικονομικής πολιτικής, που θα ευνοήσει την ανάπτυξη, θα βγάλει την οικονομία από την ύφεση, θα μετατρέψει τα πρωτογενή ελλείμματα σε πρωτογενή πλεονάσματα, θα καταστήσει βιώσιμα τα δημοσιονομικά μεγέθη και θα οδηγήσει, εν τέλει, τη χώρα στο δρόμο της ανάκαμψης».

Η ΗΜΕΡΗΣΙΑ στο κύριο άρθρο της με τίτλο «Ειδικό Ταμείο για Ανάπτυξη» καταλήγει: «Μαζί λοιπόν με τον ειδικό λογαριασμό για το χρέος είναι απόλυτη ανάγκη να δημιουργήσουμε, εμείς, μόνοι μας, χωρίς να μας το επιβάλουν οι εταίροι, και έναν ειδικό λογαριασμό, ένα Ταμείο για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης. Ταμείο με προκαθορισμένες πηγές εσόδων και “οπλισμένο” με αρμοδιότητες ώστε να επιλύει με διαδικασίες- εξπρές, όπως έγινε με τα έργα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, όλα τα προβλήματα που θα ανακύπτουν για την υλοποίηση επενδύσεων και κατασκευή των μεγάλων έργων στις υποδομές. Οι πόροι του ΕΣΠΑ και οι χρηματοδοτήσεις από την ΕΤΕπ θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βασική “γραμμή” χρηματοδοτήσεων. Το “ξεπάγωμα” του ΕΣΠΑ, η χρηματοδότηση μεγάλων έργων υποδομής θα είναι καταλύτης για την τόνωση της ρευστότητας, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, για την ίδια την επανεκκίνηση της ανάπτυξης. Ας τολμήσουμε».

Τα ΝΕΑ στο κύριο άρθρο τους με τίτλο «Οίκαδε!» σημειώνουν: «Το έθεσε χθες ο υπουργός Οικονομικών: να επιστρέψουν στις ελληνικές τράπεζες οι καταθέσεις που “έφυγαν”. Εάν υπήρχαν- που δεν υπήρχαν- λόγοι για την απόσυρσή τους, μετά την απόφαση του Eurogroup εξέλιπαν. Κίνδυνος χρεοκοπίας της χώρας δεν υφίσταται. Συνεπώς δε νοούνται καταθέσεις Ελλήνων στο εξωτερικό ή σε κρύπτες. Με αυτά τα χρήματα- που φυσικά ανήκουν πάντα στους κατόχους τους- το τραπεζικό σύστημα θα ανακτήσει την ευρωστία του και θα χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη. Οπότε θα ωφεληθούν όλοι- και οι καταθέτες. Εκτός από λογική ενέργεια, είναι και επιβεβλημένη πράξη πατριωτισμού. Ιδίως όταν αλλοεθνείς, όπως οι δύο Ιταλοί δήμαρχοι, διαθέτουν το μισθό τους υπέρ της Ελλάδας…».

Ο Αλ. Παπαχελάς στο άρθρο του στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ με τίτλο «Ο χρόνος που μας λείπει», σημειώνει: «Ένα μεγάλο, πιθανότατα το μεγαλύτερο, κομμάτι της ελληνικής κοινής γνώμης δεν πείθεται από το σημερινό πολιτικό σύστημα εξουσίας ή όποιον άλλον συμμετέχει στον δημόσιο διάλογο πολύ καιρό. Δεν πιστεύει ο κόσμος ότι ‘‘αυτοί μπορούν να τα καταφέρουν’’ και γι’ αυτό ξεσπάει με οργή»… «Ποιος θα πείσει τον Έλληνα, λοιπόν, ότι μπορεί να τον πάρει από το χέρι και να τον περάσει απέναντι, από την ταπείνωση στην υπερηφάνεια, από την εποπτεία στη δυναμική ελληνική παραγωγή και οικονομία; Κάποιοι παλιοί και πολύ έμπειροι λένε ‘‘ξεχάστε το, ο κόσμος θα πεισθεί από όσους και όποιους κερδίσουν τις μεθεπόμενες εκλογές’’. Μπορεί να έχουν δίκιο. Έχουμε, όμως, τόσο χρόνο; Οι Ευρωπαίοι θα είναι εντελώς έτοιμοι για μια δική μας χρεοκοπία σε 2-3 μήνες. Το πιθανότερο είναι να φτάσουμε στον Ιούνιο και να έλθει τότε η τελική ώρα της κρίσης. Θα μπορέσουν τα κόμματα εξουσίας με τα φθαρμένα υλικά, τις ξεπερασμένες νοοτροπίες και τις παρωπίδες να βγάλουν πέρα το μεγάλο μεταρρυθμιστικό έργο που χρειάζεται; Θα αντιληφθούν ότι ο καθένας μόνος του δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στην κρισιμότητα των στιγμών; Δύσκολο στοίχημα. Ο Έλληνας έχει δείξει, με ορισμένες κραυγαλέες εξαιρέσεις, ωριμότητα και σύνεση έπειτα από μεγάλες κρίσεις. Τώρα είναι ασφαλώς δύσκολο να μαντέψεις πού θα ‘‘κάτσει η μπίλια’’ λόγω του ανεξέλεγκτου θυμού του. Χρειάζεται κανονικά χρόνος, θεαματική τόνωση της πραγματικής οικονομίας και ένα τέλος στην αβεβαιότητα για να επικρατήσει η σύνεση. Χρόνος που δεν υπάρχει, ούτε μέσα ούτε και έξω…».

Ο Αντώνης Καρακούσης σε άρθρο του στο Ηλεκτρονικό ΒΗΜΑ, υπό τον τίτλο «Ο σιωπηλός κ. Παπαδήμος»,καταλήγει: «Η αλήθεια είναι ότι το μοντέλο εργασίας του κ. Παπαδήμου είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που συνήθως ακολουθείται εδώ. Και απέχει παρασάγγας από εκείνο που έχουν υιοθετήσει και εφαρμόζουν οι περισσότεροι της ελληνικής πολιτικής. Είναι συστηματικός, μεθοδικός στην οργάνωση των υποθέσεών του, λεπτομερής στην περιγραφή, ακριβής στην επιχειρηματολογία του και πάντα καλά προετοιμασμένος. Δεν αφήνει τίποτε στην τύχη και προσπαθεί να έχει για κάθε υπόθεση εναλλακτικές επιλογές και λύσεις, ώστε να μην βρεθεί ποτέ αιφνιδιασμένος. Και αυτή η μέθοδος τού επιτρέπει να χειρίζεται αποτελεσματικά σύνθετες υποθέσεις όπως η τελευταία. Είναι αλήθεια ότι ο κ. Παπαδήμος, πέραν των άλλων, εισάγει νέα ήθη στην ελληνική πολιτική. Και κυρίως παραδίδει μαθήματα εργασίας και συνεργασίας. Όπως συνηθίζει να λέει κι ο ίδιος «‘‘με τις δημόσιες εμφανίσεις δεν λύνεις προβλήματα’’».

Ο Γιάννης Πρετεντέρης σε άρθρο του στα ΝΕΑ με τίτλο «Βουλευτές ή ρόμπες» επισημαίνει: «… Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να επιλέγει ανάμεσα στην κομματική νομιμότητα και τη συνείδησή του… Κι εκεί ακριβώς επικεντρώνεται η απορία μου. Πώς είναι δυνατόν να επιστρέψουν σε ένα κόμμα το οποίο σε κορυφαία ζητήματα πολιτεύεται τόσο αντίθετα με τη συνείδησή τους; Πώς γίνεται να συνυπάρξουν αύριο με βουλευτές που έχοντας ίσως λιγότερο ευαίσθητες συνειδήσεις επέλεξαν την κομματική νομιμότητα; Πώς ξαφνικά θα πάψουν να ακούν τη φωνή της συνείδησής τους μόλις γυρίσουν στο μαντρί;». Και καταλήγει: «Εκτός αν παραδέχονται ότι έσφαλαν… Αλλά αν δεν το παραδέχονται, τότε είναι προφανές ότι οι άνθρωποι έκαναν μια κορυφαία πολιτική επιλογή, μια πράξη υψηλής αυτογνωσίας και αποκλείεται να αρνηθούν τον εαυτό τους γυρίζοντας πίσω. Διότι η άλλη άποψη είναι ότι νόμιζαν πως θα κάνουν τζάμπα το κομμάτι τους. Ότι εντελώς αζημίως θα μαζέψουν στο όνομα της συνείδησης τα σταυρουλάκια τους. Κι ότι αφού τα μαζέψουν, θα γυρίσουν εκεί όπου υπάρχουν οι ψήφοι. Ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αυτήν την εκδοχή δεν την πιστεύω. Διότι τότε δεν θα ήταν βουλευτές αλλά ρόμπες. Κι ελπίζω ότι στο ελληνικό Κοινοβούλιο δεν κυκλοφορούν ρόμπες- ούτε κουμπωμένες ούτε ξεκούμπωτες…».

Ο Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος σε άρθρο του στο ΕΘΝΟΣ με τίτλο «Κρατηθήκαμε ζωντανοί» καταλήγει: «Δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσο μεγάλη είναι και η απόσταση που έχει διανύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Πού ήταν και πού έφτασε. Πώς ξεκίνησε από την άρνηση παροχής απλής ηθικής στήριξης σ’ έναν εταίρο της κι έφτασε να τον δανειοδοτεί με εκατοντάδες δισεκατομμύρια. Πώς έγινε και ο εταίρος αυτός έχει εξελιχθεί σ’ αυτά τα δύο χρόνια από απλός ενοχλητικός πονοκέφαλος σε κομβικό κρίκο μιας κρίσης που δεν έχει μόνο οικονομικές αλλά και θεσμικές πλέον διαστάσεις. Και πώς βρέθηκε να συγκεντρώνει τη διεθνή συμπάθεια και συμπαράσταση, ενώ αρχικά αντιμετωπιζόταν με περιφρόνηση. Το 2012 δεν μοιάζει σε τίποτα με το 2010. Η θέση μας έχει επιδεινωθεί τρομερά, αλλά το διεθνές περιβάλλον έχει εξελιχθεί θετικά για εμάς. Πολύ θετικά. Το αίτημα για αναπτυξιακή στήριξη της χώρας μας αλλά και της Ευρωζώνης συνολικά έχει μπει στο τραπέζι των ευρωπαϊκών διαβουλεύσεων ως πρόταση 12 Ευρωπαίων ηγετών. Η συνταγή και η λογική της Μέρκελ αμφισβητούνται από όλο και περισσότερους και δεν είναι μακριά η μέρα που η Ευρώπη θα περάσει σ’ άλλες πολιτικές. Και η μέρα εκείνη πρέπει να μας βρει ζωντανούς».

Ο Γ. Λακόπουλος στο άρθρο του στα ΝΕΑ με τίτλο «Υποθέσεις» καταλήγει: «Είναι προφανές ότι όταν η σημερινή κυβέρνηση μίλησε σοβαρά και με επιχειρήματα- στην Αθήνα με τον Παπαδήμο, τον Βενιζέλο και τον Σαμαρά στο τραπέζι- η τρόικα υποχώρησε αρκετά. Όταν η Ελλάδα προέταξε αντιπροτάσεις- στις Βρυξέλλες- το Eurogroup έδειξε κατανόηση και υπήρξε συμφωνία. Όπως και αν την αξιολογεί κανείς, δεν ήταν αποκλειστικά μονομερής επιβολή όρων. Αν λοιπόν είχαμε κάνει άλλα πράγματα; Αλλά είπαμε, η Ιστορία δεν γράφεται με ‘‘αν’’. Απλώς φέρνει μελαγχολία η σκέψη ότι σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της διαδρομής της, η χώρα βρέθηκε με ψηλά τα χέρια. Όταν αποφάσισε να διαπραγματευτεί με θάρρος, έσωσε- έστω προσωρινά- μια παρτίδα που φαινόταν χαμένη. Το έλεγε άλλωστε ο Τζον Κένεντι: ‘‘Ποτέ δεν πρέπει να διαπραγματευτούμε από φόβο, αλλά και ποτέ δεν πρέπει να φοβηθούμε να διαπραγματευτούμε’’».